Vele leden waren het niet eens met zijn visie over mysticisme over magie, en een rivaliserende groep, Stella Matutina (Morning Star), splitste bij het aansporen van dichter William Butler Yeats af.
Gouden Dawn werd verscheurd door verdere interne vetes tot het vertrek van Waite in 1914.
Een jaar later vormde hij the Fellowship of the Rosy Cross. Rond die tijd waren er nog ongeveer ander half dozijn achterblijvers van originele Golden Dawn, maar deze mannen kregen de vereniging nooit meer op peil.
Waite was een vruchtbare auteur van geheime teksten over onderwerpen met begrip van vrijmetselarij, zwarte en plechtige magie, Kabbalisme en alchemie.
Hij vertaalde en gaf ook verscheidene belangrijke mystieke en alchemistische werken uit.
Zijn werken aangaande de Heilige Grail, beďnvloed door zijn vriendschap met Arthur Machen, waren bijzonder opmerkelijk.
Een aantal van zijn volumes blijven in druk, het Boek van Plechtige Magie, Heilige Kabbalah, en Nieuwe Encyclopedie van Freemasonry hebben de laatste jaren verschillende herdrukken gekend.
Waite is het meest bekend geworden met het medeontwerpen van het populaire en wijd gebruikte tarot van Rider Waite en van zijn boek the Pictorial Key to the Tarot.
Dit was opmerkelijk omdat het één van de eerste tarot's was om alle 78 kaarten te illustreren, en niet alleen belangrijkste grote Arcana.

Pamela Colman Smith
Illustreerde de kaarten, en zij werden voor het eerst gepubliceerd in 1910.

De Geschiedenis

De werkelijke,historische oorsprong en herkomst van de Tarot is onbekend.
Van een geschiedschrijving in wetenschappelijke zin des woords kan dan ook geen sprake zijn.
Pas vanaf de 13de en 14de eeuw duikt het spel op in officiële documenten van diverse Europese landen.
De oudste bekende en bewaard gebleven Tarotkaarten zijn van een recenter datum, het 15de Eeuwse “Visconti-Sforza” spel.

Historische sporen van tarotkaarten

1275 Spelen worden in het stadsboek van Augsburg, Duitsland, vermeld, maar naar kaarten wordt niet verwezen.

1289 99 In het Wetboek van Neurenberg, Duitsland, worden op de lijst van verboden spelen geen kaarten vermeld.

1328 41 Een Frans manuscript, Renard de Contrefait, dat tussen deze data werd geschreven, bevat een passage die naar kaarten zou kunnen verwijzen.

1377 Kaarten en kaartspelen worden beschreven door een monnik uit het klooster van Brefeld, Zwitserland.

1378 Kaarten worden in Regensburg, Duitsland, verboden.

1379 Verkoop van kaarten wordt in de boekhouding van het hertogdom Brabant (België) geregistreerd.

1380 84 Kaarten worden door het Wetboek van Neurenberg toegestaan.

1381 Kaarten worden in de akten van een notaris in Marseille, Frankrijk, verbeurdverklaard.

1392 ln een decreet uit Parjs worden kaarten vermeld; ook staat er in de boeken van de schatmeester van Charles VI van Frankrijk een betaling genoteerd voor drie met de hand gemaakte spellen kaarten.
(Een schilder met de naam Jacquemin Gringoneur ontwierp deze speciaal ter verstrooiing van de koning.)

1393 In Florence staan kaarten vermeld onder de spelen die zijn toegestaan.

1397 In een decreet uit Parjs komen ook kaarten voor op een lijst met spelen die voor burgers op werkdagen verboden waren.

1415 Tarotkaarten worden geschilderd voor de hertog van Milaan, ze worden later bekend als de Viscontikaarten.

1423 Kaarten worden door Sint-Bernardus van Siena tijdens een toespraak in Bologna veroordeeld.
Hij verwijst niet naar de troefkaarten uit Tarot.

1423 77 In de Stadsboeken van Neurenberg staan verscheidene vrouwen als kaartenschilders vermeld.

1427 In de Gilderegisters van Brabant worden twee meester-kaartenmakers vermeld.

1440 Uit dit jaartal dateren de oudste nog bestaande kaarten die met behulp van houtsneeblokken zijn gedrukt - Franse hofkaarten.

1440 Speelkaarten worden in Stuttgart gedrukt.

1441 Door de autoriteiten van Venetië wordt de import van buitenlandse speelkaarten verboden.

1450 70 In Noord-ltalië veroordeelt een franciscaner monnik in een preek dobbelspel en kaarten.
Hij maakte een duidelijk onderscheid tussen de vier kaartsoorten en de 22 troefkaarten.

1463 ln een statuut van Edward IV wordt de import van buitenlandse kaarten in Engeland verboden teneinde binnenlandse makers te beschermen.

Omdat de kaarten voor het eerst met de komst van de zigeuners het middeleeuwse Europa bereikten, zijn allerlei herkomsten mogelijk; zigeuners waren - en zijn ook nu nog - vrijwel altijd onderweg en hun “wortels” reiken oost- en zuidwaarts tot aan het Indiase subcontinent en Noord-Afrika.
Vandaar dat er theorieën zijn omtrent een oorsprong in India, Egypte, Spanje of Oost-Europa.
Weer anderen geloven dat de Tempeliers het spel hebben meegebracht, of zelfs uitgevonden, of dat een groep “wijze mannen” uit een geheim broederschap in Marokko de Tarot het licht deed zien.

De rage die ontstond - namelijk de toekomst voorspellen - maakte dat de Paus “Het Prentenboek van de Duivel” zoals hij de Tarot bestempelde, in de ban deed.
Met als gevolg dat de gelovigen elk jaar in de periode van boetedoening na Carnaval hun kaarten verbrandden.............. om ze later in het jaar weer aan te schaffen.

Ook al weten wij vrijwel niets over de ware oorsprong van dit mysterieuze spel, toch heeft het de mensen vanuit de meest verschillende achtergronden en culturen gefascineerd, bewogen en steeds tot nieuwe inzichten gebracht.

De Tarot is een oud esoterisch, psychologisch, filosofisch systeem dat bestaat uit 78 kaarten met afbeeldingen die betrekking hebben op facetten van het dagelijkse spirituele leven.

De Tarot wordt al lange tijd op diverse manieren gebruikt:
als kaartspel (ook wel “tarock” genoemd)
als orakel of mantisch werktuig (waarzeggen of voorspellen)

Het lezen van de kaarten wordt gebruikt om antwoorden te krijgen op vragen van allerlei gebied.
De antwoorden moeten leiden tot meer inzicht in onszelf en in de wereld om ons heen.